می گن: وقتی چشم ها به روی حقایق باز میشه، وقتی نامه ی اعمال به دست آدم ها داده میشه، خیلی ها تعجب می کنند چون کارهایی (از خوب و بد) تو کارنامه شون می بینند که می دونند انجام نداده بودند

بهشون گفته میشه شما به نوعی در آن کارها سهیم بودید



هشدار نوشت: چقدر کارنامه ی اعمالمون پر از گناه بی حجابیه؟

فریاد نوشت: من می ترسم ، من از اینکه خیال کنم در چشم تو عزیزم و گناه بسیاری مرا از چشم تو انداخته باشد می ترسم

اعتراف نوشت: خیلی دلم می خواد خودم رو قانع کنم که این وبلاگ و اون کتاب هم یک جور امر به معروف و نهی از منکره، خب هست خدا رو شکر اما می دونم که امر به معروف و نهی از منکر لسانی هم وقتی در جامعه مستقیما با آن روبه رو می شوم بر من واجبه، واجب مثل نماز، مثل حجاب



از روی جزوه ی استاد نوشت: حرف بزنید، بگویید؛ یک کلمه بیشتر هم نمی ‏خواهد؛ لازم نیست یک سخنرانی بکنید. کسی که می ‏بینید خلافی را مرتکب می ‏شود - دروغ، غیبت، تهمت، کین‏ه ورزی نسبت به برادر مؤمن، بی‏ اعتنایی به محرّمات دین، بی ‏اعتنایی به مقدسات، اهانت به پذیرفته‏ های ایمانی مردم، پوشش نامناسب، حرکت زشت - یک کلمه‏ ی آسان بیشتر نمی ‏خواهد؛ بگویید این کار شما خلاف است، نکنید؛ لازم هم نیست که با خشم همراه باشد. شما بگویید، دیگران هم بگویند، گناه در جامعه خواهد خشکید.